Agenda Initiatief ChristenUnie – Relatiezorg als preventie – een taak voor Zaanstad

Relaties zorgen voor veel vreugde, maar soms ook voor veel verdriet. De trend van de afgelopen jaren in Nederland is dat jaarlijks veel huwelijken stranden en ook andere langdurige relaties houden niet altijd stand. In een aanzienlijk deel van deze relaties zijn kinderen in het spel.
Een breuk in een langdurige relatie kan je leven op zijn grondvesten doen schudden. Dat geldt voor de partners zelf, maar ook voor hun kinderen en zelfs ook voor hun overige familieleden.

Dat er bij relatiebreuken niet zelden kinderen in het spel zijn is begrijpelijk, omdat juist het krijgen van een kind een oorzaak van een relatiecrisis kan zijn, zo blijkt uit onderzoek. Wanneer zo’n crisis niet opgelost wordt, kan dit het verbreken van de relatie tot gevolg hebben.

Gevolgen voor de gemeente

Ook als gemeente krijgen we te maken met de gevolgen van relatiebreuken.
Als het bijvoorbeeld gaat om de verdeling van woonruimte, dan betekenen meer relatiebreuken meer behoefte aan woningen.
Als het gaat om jeugdhulp, dan zien we een groeiend aantal kinderen dat schade oploopt door de breuk in het gezin waarin zij opgroeien.
Ook op andere gebieden zijn de gevolgen van relatiebreuken te merken. Te denken valt bijvoorbeeld aan schuldenproblematiek.

Preventie

Helaas zijn niet alle relatiebreuken te voorkomen. Soms is de hoop op een stabiele toekomst samen eenvoudigweg vervlogen. Maar evengoed zijn er veel stellen die kunnen vertellen over een relatiecrisis die overwonnen is. Partners kunnen elkaar hervinden, ook als er hobbels en tegenslagen op het pad zijn. Soms lukt dit op eigen kracht, maar vaak ook heeft bijvoorbeeld relatietherapie geholpen om de onderlinge verhoudingen weer recht te krijgen en in een schijnbaar hopeloze situatie nieuw perspectief te bieden.

Ook de overheid kan een rol spelen in de zorg voor relaties. Met de kennis dat het krijgen van een kind de relatie negatief kan beïnvloeden, is juist de groep kersverse ouders een groep om preventief relatiezorg aan te verlenen. Al in 2015 schreven echtscheidingsdeskundigen en maatschappelijke organisaties gezamenlijk een brandbrief aan de VNG met daarin een pleidooi om relatiebreuken te voorkómen: Lees hier de brandbrief aan alle gemeenten

In de brief worden verschillende aanbevelingen gedaan aan de hand waarvan gemeentes concreet aan de slag kunnen met relatiezorg voor (aanstaande) ouders.

Relatiezorg als preventie in Zaanstad

De huidige mogelijkheden tot hulp bij relatieproblemen die in Zaanstad beschikbaar zijn richten zich óf vooral op gezamenlijk ouderschap (dus niet specifiek op de relatie tussen de ouders) óf op begeleiding bij scheiding, óf komen doorgaans te laat in beeld, wanneer de problemen eigenlijk al te ver zijn geëscaleerd. Het is ook een hele stap om met je relatieproblemen aan te kloppen bij een Sociaal Wijkteam. De drempelvrees is, begrijpelijk, groot.

Het zou goed zijn om stellen bij wie de relatie nog gezond is al handvatten mee te geven om op de juiste manier te kunnen reageren in tijden waarin de relatie door een dal gaat. Met de juiste bagage een storm in je relatie tegemoet treden vergroot de kans op slagen van de relatie. Ook in het meegeven van de juiste tips en inzichten voor het gezond houden van relaties, nog ver voordat er problemen optreden, kan de gemeente een rol spelen.page1image1796278352

Vragen aan de Raadsfracties en portefeuillehouder:

  1. Vinden de andere raadsfracties ook dat het voorkómen van relatiebreuken mede een zorg van de gemeente is, omdat de gemeente ook met de gevolgen te maken krijgt in onder andere jeugdhulp, woonruimteverdeling en schuldhulpverlening?
  2. Wat vinden de andere fracties en de portefeuillehouder van de aanbevelingen uit de genoemde brandbrief?
  3. Zijn er meer of andere suggesties/ideeën om als gemeente een rol te spelen in de zorg voor stabiele en gezonde relaties, met name die van partners met kinderen?
  4. Bent u het met de ChristenUnie eens dat het goed is als het college gaat zoeken naar financiële en praktische mogelijkheden om, aansluitend bij het huidige aanbod van zorg rond de geboorte en het opgroeien, te gaan investeren in preventief optreden tegen relatiebreuken?